چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم.
 ای طرفه نگارم، از دوری صياد دگر تاب ندارم،رفتست قرارم، چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم، تا دام در آغوش نگيرم نگرانم، از ناوک مژگان چو دو صد تير پرانی، بر دل بنشانی، چون پرتو خورشيد اگر رو بکشانی، وای از شب تارم، در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم، از ديده ره کوی تو با اشک بشويم با حال نزارم، برخيز که داد از من بيچاره ستانی، بنشين که شرر در دل تنگم بنشانی، تا آن لب شيرين به سخن باز گشايی، خوش جلوه نمايی،
ای برده امان از دل عشاق کجايی؟ تا سجده گذارم
گر بوی تو را باد به منزل برساند، جانم برهاند، ور نه ز وجودم اثری هيچ نماند،
جز گرد و غبارم...

میخواهم برم پا ندارم .... می خوام نرم جا ندارم ...گریه کنم دل ندارم ... خنده کنم نا ندارم ...

البته گاهی ام لطف میکنن و میبرنت ته چاه و ما چقدر ساده ایم که باز این ها رو  توهم میدونیم و به راهمون ادامه میدیم.

به خدا معشوقه من آن بالایی است...      

                                           یا که من بسیار مستم یا که سازت ساز نیست

فکر نمیکردم میخ از دستم بیفته !

فکر نمیکردم فقط وقت تنهایی آدماست که بدردشون میخورم !

فکر نمیکردم روزی پوچ شده من باشم !

فکر نمیکردم بازم یه رج دیگه از زندگیم شکافته شه !

فکر نمیکردم بتونم تحمل کنم !

فکر نمیکردم حتی تو خواب هم بتونم ثانیه ای به آرامش برسم !

فکر نمیکردم وقتی همه اتفاقای بد با هم برام بیفته بتونم سکوت کنم !

فکر نمیکردم موجای خروشان دریا هم بتونن آروم بگیرن!

فکر نمیکردم این بی خوابی ها امونم بده !

فکر نمیکردم دنیا انقدر بیرحم باشه!

فکر نمیکردم آدما انقدر بی وفا باشن!

فکر نمیکردم همین لحظه تلخ میتونه شادتر از لحظه بعد باشه!

فکر نمیکردم خدا انقدر دوسم داشته باشه!

فکر نمیکردم خدا انقدر بزرگ باشه!

پروردگارا به من سینه ای فراخ عطا فرما و کارها را بر من آسان کن و گره از زبانم بگشا تا مردم حرفم را بفهمند ....

              امشب دقیقاْ مصداق این تصویرم....  

وسط یه ضربدرم که از چهار طرف بنبسته !!!             

فردا از اون روزای سخته روزگارمه که باید یه میخ و بکوبم سره جاش . نیاز به میخ و چک کش ندارم دیوارم کمی سسته ...

در اینکه باید تمام قدرتم را به کار ببرم تا این میخ سر جاش محکم شه شکی نیست حتی اگر دیوارم خراب شه اون میخ باید انقدر محکم باشه که از دیواره جدا نشه ...

به این میگن حرف آخر . یک کلمه . یا همون مرغ یه پا داره خودمون ...

با ديدگان بسته، در تيرگي رهايم       
                                 اي همرهان كجاييد؟ اي مردمان كجايم؟

پر كرد سينه‌ام را فرياد بي شكيبم     
                                 با من سخن بگوييد اي خلق، با شمايم

شب را بدين سياهي،كي ديده مرغ و ماهي

                                 اي بغض بي‌گناهي بشكن به هاي‌هايم

سرگشته در بيابان، هر سو دوم شتابان  
                                 ديو است پيش رويم، غول است در قفايم

بر توده‌هاي نعش است پايي كه مي‌گذارم

                                  بر چشمه‌هاي خون است چشمي كه مي‌گشايم

در ماتم عزيزان، چون ابر اشك‌ريزان       
                                  با برگ همزبانم، با باد هنموايم

آن همرهان كجايند؟ اين رهزنان كيانند   
                                  تيغ است بر گلويم، حرفيست با خدايم

سيلابه‌هاي درد است رمزي كه مي‌نويسم

                                  خونابه‌هاي رنج است شعري كه مي‌سرايم

شب‌ها براي باران گويم حكايت خويش

                                   با برگ‌ها بپيوند تا بشنوي صدايم

ديدم كه زردرويي از من نمي‌پسندي

                                    من چهره سرخ كردم با خون شعرهايم

روزي از اين ستمگاه خورشيدوار بگذر

                                    تا با تو همچو شبنم بر آسمان برآيم..............

الهی ............

آرامشی عطا فرما تا بپذیرد آنچه را که نمیتواند تغییر دهد

شهامتی که تغییر دهد آنچه را که می تواند

و دانشی که تفاوت این دو را بداند ....

آمین

متاع دنیا را شوکت نمی خواهم

فقط ز لطف بی کرانت به من عطا کن آرامش خاطر .......

ای خالق حاضر ....

هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست !

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد .....

دوست دارم از بالای برج میلاد بپرم پایین . با چتر یا بدون چترش برام مهم نیست اصلا مهم نیست جدی میگم یا بشینم روی بال یه هواپیمای در حال حرکت ....حسه خوبی بهم میده ...یا برم یه جای دور . جایی که نه آسمونش نه صدای مردمونش نه غمش نه جنب و جوشش مثل اینجا آهنی نیست ...

خداوند میفرمایند :

آن گاه که تنها شدی و در جست و جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی بر من توکل نما .

روزهای روشن خداحافظ  .  سرزمین من خداحافظ   .   خداحافظ   .    خداحافظ   .............

مست و مست و مست / اشک و اشک و اشک / ناله و فغان و درد  / گریه و زاری و حاجت / طلب یه آبرو ......

پرواز / اوج / رفتن و رفتن و رفتن .... تا رسیدن به خدا / به همونی که میگن ......

و هر کس از خدا پروا کند خدا برای او راه بیرون شدنی قرار می دهد و از جایی که حسابش را نمیکند به او روزی می رساند و هر کس به خدا اعتماد کند او برای وی بس است.

خدایم .... آه  ای خدایم ..............   صدایت میزنم بشنو صدایم  ......

مطلب پایینو یه دوست خیلی عزیز واسم ایمیل کردند . شاید دوست نداشته باشه که اینجا درجش کنم اما ....

انقدر زیبا بود که چند روزیه به فکر واداشتتم ....

خدایا .....دانی که چرا چرا چرا می خواهم ؟؟؟                        وصل تو من بی سرو پا می خواهم ؟؟؟

فریاد و فغان و ناله ام دانی چیست ؟؟؟                                  یعنی که تو را  تو را  تو را می خواهم .....

مث دلتنگی . مث حسه زدن به یه جاده دور . مثل؟؟؟!!!

چشمای منتظر به پیچ جاده .....

به هر که دوست میدارید بیاموزید که دوست داشتن از عشق برتر است و اما ....

دنیا خیلی بیرحمه !!!

عاشق کسی میشی که عاشقی نمیدونه

عاشقی یکی میشی که عاشقاش فراوونه

عاشق اونی میشی که عاشق یکی دیگست .

بناچار اراده و صبرش را به کار میگیرد تا فراموش کند.

با آن دو است که آنچه بخواهد میسازد

او انسانی است که میداند که میتواند اراده را پرورش دهد و در انتظارش میماند .

او میداند که میماند ..........

او میداند که در انتظار است

و میداند که در انتظار چیست !!!!!

خود را تقدیم تو میدارم .

با من کن و از من ساز هر چه خود اراده کنی

از اسارت نفس رهایم کن تا انجام اراده ات را بهتر توانم

مشکلاتم را بگیر تا پیروزی بر آنها شاهدی باشد برای کسانی که با قدرت تو . راه تو و عشق تو یاریشان خواهم داد.

باشد که همیشه بر اراده ات گردن نهم .

آمین................

دعای قدم سه همیشه آرام بخشه .... همیشه ...

امروز تولد یکسال پاکی یکی از بهترین دوستامه . این یک سال به اندازه صدها سال تلاشه .... فقط همنوعانش میتونن درک کنن که چی میگم...

تمایل .... صداقت .....روشن بینی و .............

انسان:

زندگی: خوابی طلایی . شنا در دریاچه چهل رنگین کمان رویاها . پسرکی از پشت حصار اندیشه . روشن و خاموش شدن شعله کبریتی بین دو بی نهایت . حسرت و حیرت . نگاه

مرگ: دست به دست شدن لذت های گس چند و چون ها . نمادی از همون طوری که زندگی کردی.

فرهنگ: آرشیو حفظ به دست آمده ها .

هنر: دیده بان هر خط کهنه و نویی که می آید .

تئاتر: آینه یادآوری ها . کدخدایی ایل چهل ولایت هنر.

و اما عشق : شورش دانشجویان هرج و مرج . عصیان و کفر و توبه و سجود . دایره بنفش اندوه های بی کران در فواصل واقعیت و رویا . اغراق ساده ترین نیازها .

تنها موجوداتی که اسم اعظم عشق را از برند . زیرا که مادرند .

زیبایی از عشق پدید می آید همان گونه که روز از خورشید و ما به دست خودمان ابرهای مسموم میسازیم . و به دور از چشم خورشید در سایه بارانهای مسمومش همه چیز را مغشوش می کنیم .

از عشق برای زنان هوویی ساختیم که چشم ها را بر حضور عینی و علمی اشان کور کرده است. و عاصی میشویم و دیوانه .

وقتی عشق را میبینیم که با چادر کج و زنبیل پر از خرت و پرت نازیبا با مرغ مرده و نفس نفس زنان به خانه می آید . مرغی که با بدبختی به دست آمده !

و واقعیات از تخیلات قوی ترند.

و مکررا تکرار میکنیم ........

که هیچ چیز خیال انگیز تر از خود واقعیت نیست........

حکمت این خلقت خدا چیه ؟

طبقه پایینش حتی یه پیرمرد حدودا ۶۰ ساله بود .مثل همیشه همون حس خاص را گرفتم حسه ...... نمیدونم احساسم را چجوری باید بیان کنم اما فقط شکر خدا را دارم . همین و باز هم مثل همیشه هزاران هزار سوال به خاطر علت این حکمت !!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چند روزیست حالم دیدنی است                          حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                                گاه بر حافظ تافل میزنم

حافظ مستانه فالم را گرفت                                  یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما زیاران چشم یاری داشتیم                               خود غلط بود آنچه میپنداشتیم

بگذار خیال کنم تو دلتنگیات غروب که میشه یاده من میفتی

بگذار خیال کنم منم اونی که بودنش بسه

دلم آرامشه صدای امواج را می خواهد . دلم واسه دریا هم تنگ شده .دلم طلوع آفتاب خزرو میخواهد.دلم غروب غمگین دریا رو می خواهد.میدونم که آرامشش فوق العاده است .کاش اونایی که الان اونجان قدرشو بدونن البته بعیده چون یه بند دارن نق میزنن.

باورم خراب شده خیلی دارم تلاش میکنم برای درست شدنش اما نمیشه . تنها احساس مثبتی که این روزا دارم اینه که این وب را باز کردم میام . حرف میزنم و بهش فکر میکنم . آرومترم کرده . توی هیچ کدوم از خونه هایی که زندگی کردم به همین مختصر آرامشم نرسیدم شاید علتش اینه که اونجا خونه زندگی جسممه و اینجا خونه زندگی احساسم. 

از اول هم منو و تو ما نبودیم                        منو تو مال این دنیا نبودیم

از اول هم تو این سردرگمیها                        میگفتیم با همیم اما نبودیم

                            تمومش کن بیا از هم جدا شیم                   

تمومش کن تا همین جا توی لحظه از این تنهایی با هم رها شیم

                       تمومش کن ته این جاده بسته است..................

نگاه کن اول راهیم و خسته .....................نترس از اینکه حرفام دلنشین نیست.

منو درگیر خودت کن
تا جهانم زیر و رو شه . تا سکوت هرشب من
با هجومت روبرو شه . بی هوا بدون مقصد
سمت طوفان تو میره . منو درگیر خودت کن
تا که آرامش بگیرم
با خیال توهنوزم . مثل هر روز و همیشه
هر شب حافظه ی من . پر تصویرتو میشه
با من غریبگی نکن . با من که در گیر توأم
چشما تو از من بر ندار . من مات تصویر توأم
تو همین جای همیشه . با تو شب شکل یه رؤیاست
آخرین نقطه ی دنیا . تو جهان من همین جاست
تو همین جای و هر روز . من به تنهای دچارم
منو نزدیک خودم کن . تا تو را یادم بیارم
با خیال تو هنوزم . مثل هر روز و همیشه
هر شب حافظه ی من . پر تصویر تو میشه

با من غریبگی نکن
با من که درگیر توأم . چشماتو از من بر ندار
من مات تصویر توأم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست گر شکستیم ز غفلت من و مائی نکنیم

یادمان باشد سر سجاده عشق . جز برای دل محبوب دعائی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

میدونم که یه حسی همیشه بهم کمک میکنه تو همه کارام پس از همون حس میخواهم کمکم کنه توی این خونه جدیدم احساس آرامش و امنیت کنم.