X
تبلیغات
یـه روزی. یـه جایـی. یـه کسـی


یـه روزی. یـه جایـی. یـه کسـی

هوا خواه توام جانا و میدانم که میدانی، که هم نادیده میبینی و هم ننوشته میخوانی

گیرم که تولد خانه ام گذشت و من نبودم، نه در خانه و نه در هیچ کجای دیگری که بوی خانه را برایم بدهد....
گیرم که پاییز به چله نشست و من متولد شدم و هیـــــــچ کس یادم نکرد!
گیرم که هیچ هوای آذر را نداشته باشم، هیچ بوی یلدایی به مشامم نرسد
گیرم که در اردی بهشت جا مانده باشم.... همان اردی بهشتی که از خدا بهشت اش را خواستم 
همان اردی بهشت که بهشت مال من شد....
چه فرقی می کند؟ من همانم، همان که همیشه دلش را در اردی بهشت جای میگذاشت و به آذر هم که می رسید باز قاصدک هایش را می فرستاد برود به بهار و به اردی بهشت 
من همانم، به همان تنهایی، به همان عاشقی، به همان غریبی....


مــن نوشت: دلم برای عاشقی روزهایی تنگ است!

تــــو نوشت: کجای این دنیای خراب نشده نشسته ای؟ نمیبینمت!

شما نوشت: سپاس برای دوستانی که در نبودم یادم کردند.... هستم، هنوز روی همین کره خاکی نفس میکشم!

نوشته شده در 91/09/30ساعت 16:0 توسط یـه روزی. یـه جایی. یـه کسـی | |

گاهی مثل حـالا، حال دلـــم خراب می شود و می خواهم نمازم از سر دل باشد، نه از سر شرم، نه از سر وظیفه....
دلم یک دعا می خواهد از سر شکرانه همه داده هایش.... نداده هایش.... نه از سر، درد
دلم یک عاشقانه می خواهد با همانی که مرا می بیند، می شنود.... از سر عشق نه از سر رفع تکلیف
من دلم یک دل سیر خـــــدا می خواهد که از سر ناز باشد، نه از سر نیاز، - از دل باشد-
باید من باشم و او و یک دنیا حرف نگفته.... که خودش نگفته می داند
باید من باشم و خدا و یک دنیا قاصدک که خبرهای خوش خدا را برایم بیاورد
باید من باشم و خدا و اردی بهشت که قرار است گل هایش همه برای من باشد
باید من باشم و خدا و اردی بهشت که آسمانش برای من می بارد
باید من باشم و خدا و این اردی بهشت، اردی بهشت بعد از قرن ها ۱۳۹۱
باید من باشم و خدا و اردی بهشت، اردی بهشت بعد از آذر
باید من باشم و خدا و این اردی بهشت بماند برای همیشه....
و من می بینم که خدا تولدم را با گل های این بهار جشن می گیرد، تا پاییز یادم برود
تا برگ های رنگی پاییز بماند و غم نماند 

من نوشت: خدایــــا، من منتظر عیدانه تـــــو در بهار نشسته ام!

تــــو نوشت: تموم شهر خوابیدن، من از فکر تو بیدارم!

نوشته شده در 91/02/24ساعت 7:10 توسط یـه روزی. یـه جایی. یـه کسـی | |

اصلاً انگار فرقی ندارد پست بهاره بگذارم یا نه!
نه اینکه حال و هوای بهار نباشد....
هوای حوصله من جایی غیر از بهار و شکوفه و باران و قاصدک بند است
بـــــهار امسال،
رنگش، بویش، شکوفه هایش، اصلاً همه چیزش فرق دارد با سال های قبل
انگار از جنس دیگری است
جنسی غیر از من بودن، حتی غیر از ما بودن
بهار امسال پــــر است از شکر گفتن
پــــر است از ستایش کردن
و من امسال دلم تــــــو را یک وجب، یک ذره، یک مثقال بیشتر از قبــــل می خواهد
انگار تـــــو را از همه بیشتر کم دارم خدایم....
 

هیچ ندارم برایتان جز اینکه بهارتان مستدام باد.....

نوشته شده در 90/12/25ساعت 7:35 توسط یـه روزی. یـه جایی. یـه کسـی | |

روزهاست دلـــــم یک غریبه می خواهد
بیـایِد، بنشیند، فقــــط سکـــــوت کنــد
و من هـی حـــرف بزنــم و بزنــم و بزنــم....
تا کمی، تنها کمی، کـــم شود این همه بــــار....
بعد خودش بی صدا بلند شود و بـــرود
انگار نه انگار...
انگار از اول هم نیامده بود....
من دلـــــم یک عالمه حرف دارد که باید یک جا بریزم بیرون!
 

نوشته شده در 90/12/15ساعت 11:10 توسط یـه روزی. یـه جایی. یـه کسـی | |

با دستهای خودم راهی اش کردم
با چشمهای خودم بدرقه اش
با دل خودم مینشینم به بیقراری اش....
رفت....
رفت تا امام رضا
رفت تا پیش همه کبوترها....
یادت هست گفتم سه ماه دیگر راهم ندهند دق میکنم....
حالا انگار دارم دق میکنم!
من دلم یک دل سیر حرم می خواهد
من دلم یک دل سیر تـــــــو را می خواهد....
نوشته شده در 90/11/11ساعت 9:45 توسط یـه روزی. یـه جایی. یـه کسـی | |

Design By : Night Melody